|
پوسته زمين از مواد شيميايي طبيعي به نام مواد
معدني، تشکيل شده از عناصر گوناگون، شکل گرفته
است. اکسيژن فراوان ترين عنصر شيميايي در سنگهاي
پوسته بوده و حدود ۴۷ درصد از وزن همه سنگها را به
خود اختصاص مي دهد. عنصر بعدي سيليکون با فراواني
۲۷ درصد است و پس از آن به ترتيب آلومينيوم (۸
درصد)، آهن (۵ درصد)، کلسيوم (۴ درصد) و سديوم،
پتاسيوم و منيزيوم ( هر کدام حدود ۲ درصد) مي
باشند.اين عناصر ۹۹ درصد از وزن کل سنگ هاي موجود
در سطح زمين را تشکيل مي دهند.
دو عنصر سيليکون و اکسيژن تقريبا سه چهارم پوسته
را تشکيل مي دهند. ترکيبات اين دوعنصر با نام
"سيليکا" شناخته مي شوند. مواد معدني که شامل
سيليکا مي باشند "سيليکات" ناميده مي شوند.
زمين شناسان سنگ ها را بر اساس منشا آنها طبقه
بندي کرده اند.
• سنگهاي آتشفشاني:
سنگهايي هستند که در اثر انجماد مواد مذاب شکل
گرفته اند.
• سنگهاي رسوبي:
هنگامي به وجود مي ايند که مواد شيميايي حل شده يا
ذرات سنگها ، توسط باد، آب و يا توده هاي يخ به
صورن لايه لايه به مرور زمان رسوب کرده و جامد مي
شوند.
• سنگهاي دگرگوني:
نيز به سنگهايي گفته مي شود که در اعماق پوسته
زمين، تحت حرارت و فشار از نوعي به نوعي ديگر
تبديل مي شوند. |