مفسران تازه کار اغلب در مواجه با اولين عکس هوايي
با اشکال مواجه ميشوند. بطور كلي عکسهاي هوايي
داراي سه تفاوت عمده با ديگر عکسها ميباشند:
●
عکسها از يک موقعيت هوايي (و ناآشنا) به تصوير
کشيده شدهاند.
●
بيشتر مواقع، طول موجهاي مادون قرمز ثبت ميشوند.
●
عکسها با مقياسي گرفته ميشوند که براي بيشتر
مردم غير عادي است.
◄
مشخصات موجود در روي هرعکس هوايي:
نقطه مرکزي هرعکس که با اتصال مثاث هاي هر گوشه
عکس بدست مي ايد
● فاصله کانوني دوربين
● تاريخ عکسبرداري
● ارتفاع پرواز هواپيما از سطح دريا
● ساعت دقيق پرواز
● شماره هاي تسلسل
● شماره خط پرواز
● شماره پروژه
● اسم مناطق
◄
ميدان ديد در دوربين هاي عکاسي :
●
عدسي هاي کوچک زاويه ،راس مخروط نوري کمتر از 60
درجه – فاصله کانوني بيش از 210 ميليمتر
●
عدسي هاي با زاويه معمولي ،راس مخروط نوري کمتر از
60 درجه – فاصله کانوني 210 ميليمتر
●
عدسي هاي بزرگ زاويه ،راس مخروط نوري کمتر از 90
درجه – فاصله کانوني بيش از 150 ميليمتر
●
عدسي هاي کوچک زاويه ،راس مخروط نوري کمتر از 120
درجه – فاصله کانوني بيش از88 ميليمتر
◄
بسته شدن ديافراگم :
از زاويه 01/0 تا 001/0 مي باشد . فيلم هاي
استفاده شده به طول مج هاي زير حساس است . که همان
حوضه ديد انسان که از 750 تا400 ميکرون مي باشد .
حساسيت فيلم ها به قرار زير است :
| ASP | 50 | 80 | 100 | 125 | 200 |
| DIN(اروپا) | 18 | 20 | 21 | 22 | 24 |
◄
همپوشاني عکس ها :
هر عکس نسبت به عکس مجاور 60 درصد مشترک دارد .در
نوار پرواز 30 درصد همپوشاني وجود دارد.
Gap :انحراف ايجاد شده از مسير پرواز به وسيله وزش
باد يا کم دقتي خلبان و.... مي با شد .
◄
پيدا کردن شمال جغرافيايي در روي عکس هوايي:
در روي عکس سايه عوارض زمين در قبل از ظهر به سمت
شمال غربي است و بعد از ظهر سمت سايه شمال شرقي را
نشان مي دهد.(هميشه سمت پرواز شرقي – غربي و
بالعکس مي با شد .)
◄
پيدا کردن شمال جغرافيايي در روي زمين اگر کمپاس
همراهمان نبود :
●
با استفاده از ساعت : عقربه کوچک ساعت را به سمت
خورشيد بگيريد در اين حالت نيمساز زاويه بين عقربه
ساعت شمار و عقربه دقيقه شمار سمت جنوب را نشان مي
دهد .
●
با استفاده از ستاره قطبي در شب :ستاره قطبي هميشه
از دب اکبر (7 ستاره ) به اندازه پنج برابر فاصله
بين دو ستاره آخري دب اکبر که ته کف گير هستند
فاصله دارد. مانند شکل زير :
◄
پيدا کردن زاويه بين دو نقطه در صورتي که يکي روي
نصف النهار ثابت باشد (براي پيدا کردن قبله در هر
شهري):
طول و عرض جغرافيايي دو نقطه لازم است و بعد انها
را داخل فرمول مي گذاريم به اين ترتيب که :طول و
عرض جغرافيايي دو نقطه را از هم کم مي کنيک و سپس
نتيجه طول جغرافيايي دو نقطه را بر نتيجه عر ض
جغرافيايي دونقطه تقسيم مي کنيم و از نيجه آن آرک
تانژانت مي گيريم . به اين ترتيب زاويه مورد نظر
بدست مي ايد .
◄
اصول تغيير مسير پارالاکس:
جابجايي نسبت به يک مبنا مي باشد و نقاط واقعي روي
عکس را معين مي کند ،هر چه ارتفاع بيشتر باشد اثر
پارالاکس بيشتر مي شود.پارالاکس يک نقطه روي عکس
به روش زير بدست مي ايد:
احتياج به دو عکس متوالي مي باشد در هر دو عکس
فاصله تصوير نقطه مورد نظر بر روي خط متصل کننده
مرکز دو عکس بر روي هر عکس از مر کز هر عکس را
بدست آورده و آنها را با هم جمع مي کنيم که همان
پارالاکس نقطه مورد نظر است.
◄
اغراق قائم در عکس هاي هوايي:
عبارت از افزايش ظاهري در فاصله قائم نسبت به
فاصله افقي مي باشد .عارضه ها برجسته تر از آنچه
در طبيعت ديده مي شود مي باشند و براي زمين شناسان
نقطه مثبتي است . فاکتور اغراق بين 2 تا 4 درجه
است و با استفاده از منحني هاي اغراق که نومنه اي
از آن در کتاب (عکس هاي هوايي ،چاپ نشر دانشگاهي
،دکتر وامقي ،صفحه 81)موجود است .
◄
عوامل موثر در فاکتور اغراق:
●
باز فضايي (فاصله بين دو ايستگاه عکسبردار هوايي
است
● فاصله ديد استريوسکوپي
● فاصله بين دو عکس در هنگام مشاهده روي استريوسکوپ
● ارتفاع دوربين از سطح زمين
● فاصله بين دو چشم افراد که معمولا 3/6 ميليمتر مي باشد
●
فاصله کانوني دوربين عکاسي
◄
باز فضايي از فرمول روبرو بدست مي ايد :
(p1 p2) = فاصله بين مراکز دو عکس در داخل يک عکس
است.
n = فاصله بين مراکز عکسها در محدوده بين دوعکس
است.
◄
بدست آوردن اختلاف ارتفاع بين دو نقطه در روي
زمين با استفاده از عکس هوايي :
با استفاده از فرمول روبرو بدست مي ايد:
f =فاصله کانوني دوربين
دلتا P = اختلاف پارالاکس دو نقطه رو عکس
b = باز فضايي
S= مقياس عکس
◄
بدست آوردن زاويه شيب واقعي روي زمين از روي عکس
هوايي:
از فرمول روبرو بدست مي ايد :
C =فاصله طولي بين دونقطه روي عکس
◄
اختلاف پارالاکس دونقطه :
(a+b) = ميزان پارالاکس نقطه A
(c+d) =ميزان پارالاکس نقطه B